او را با نسبت « انصارى » نوشته تخليطى است بىاعتبار كه هيچ مدرك و اساسى ندارد ! تكيه و مقبرهء « بابا ركن الدين » از تكيه‌هاى معروف قبرستان تخت فولاد ، جزو ابنيهء تاريخى اصفهان است ؛ و چون وى قديمىترين شخص دانشمند معروفى است كه در اين سرزمين دفن شده و داراى بقعه و آرامگاه مجلل بوده است ، در قديم تا چندى بعد از صفويه اين قبرستان را بنام « قبرستان بابا ركن الدين » مىگفتند ؛ و باز چندان شهرت و معروفيت داشت كه حتى « پل خواجو » را كه در معبر آن مقبره واقع شده « پل بابا ركن الدين » مىناميدند . اصل بناى بقعه و آرامگاه بابا ركن الدين مربوط به دورهء مغولى است ؛ يعنى ساختمان بقعه و گنبد اصلى آرامگاه نظير بقعهء « بابا قاسم » در محلهء مسجد جمعه متعلق به سال 741 ه ، و بقعهء « جعفريه » مقابل امامزاده اسماعيل بناى 725 ه ، و بقعهء « پير بكران » متعلق به سال 703 - 712 ه كه در خارج شهر است و امثال و نظاير آن كه خوشبختانه در اصفهان متعدد داريم همه به شيوه و اسلوب ابنيهء مغولى قرن هشتم هجرى است ؛ و ليكن بعدا در زمان شاه عباس اول صفوى مرمتى در آن به عمل آمده و ايوان كاشىكارى و صحن و مرافق تازه بر بناى اصلى افزوده شده است ؛ كه قسمت اصلى از الحاقى در بازبينى دقيق مخصوصا در سطح بام گنبد و ايوان و پلكان‌ها و غرفه‌هاى اطرافش به خوبى مشخص و معلوم مىگردد ؛ و كسانى كه تمام اين بنا را مربوط بعهد صفوى گفته و نوشته‌اند ، ظاهرا فريب كتيبهء كاشىكارى و نماى خارج ايوان مربوط به آن زمان را خورده و به كلى اشتباه كرده‌اند ! توضيحا بالاى ايوان مدخل بقعه كتيبه‌اى است به خط ثلث از « محمد صالح اصفهانى مولوى » حاكى از دستور و اهتمام شاه عباس اول در عمارت اين بقعه كه بعدا متن آن را نقل خواهيم كرد .